Hoe zou het eruit zien als het koninkrijk van God volledig gestalte heeft gekregen? Kunnen we ons daar een voorstelling van maken? Ik denk dat de meeste mensen geloven dat we een verheerlijkt lichaam zullen hebben. Geen ziekte meer, geen dood, geen handicap, geen tranen en geen pijn. Check, lijkt me heerlijk, maar laten we een stapje verder gaan. Hoe zal ons leven eruit zien naast de tijden van aanbidding? Wat is überhaupt aanbidding? Een leven dat God behaagt. Onze bestemming als kinderen van God is dat we Vrede, Vrijheid, Vreugde en Vriendschap mogen ervaren. God wil niets liever dan dat we vruchtbaar zijn in overvloed en autoriteit nemen over onze omstandigheden.
Terwijl ik dit opschrijf besef ik mij dat wij hier als Nederlanders best wel veel moeite mee hebben. Zuinigheid en soberheid zit in onze aard. Gedenk te sterven. Wij vinden het makkelijker om te horen dat we moeten leiden om Jezus te kunnen volgen. Nederlanders hebben een bolwerk van armoede en plichtsbesef, waarin de wet dicteert hoe we zouden moeten leven. Rechtvaardig leven is moeilijk en zwaar. Het is een last die wij uit gehoorzaamheid dragen. Het woord van Discipel komt van discipline en het is een vrucht van de geest dus niet zeuren, je moet gewoon volharden. We hebben allemaal geleerd: "Lees je bijbel bid elke dag dat je groeien mag". Al deze dingen zijn waar, maar uit eigen kracht is het een hel op aarde in plaats van de hemel op aarde. Zo is het natuurlijk nooit bedoelt. Volgens de bijbel zijn wij de bruid van Christus. Hij staat te popelen om ons te ontmoeten.
Misschien heb je de indruk dat je niets te bieden hebt. Geen energie, geen tijd, geen geld, geen middelen om God te dienen en een zegen te zijn voor de mensen om je heen. Laat me je dan bemoedigen. Je bent met niets op deze wereld gekomen en met niets zul je weer vertrekken. We zijn hier dan ook niet gekomen om welvaart te verzamelen, maar om het uit te delen. Heb je slechts twee broden en twee vissen? Mooi, daar weet God wel raad mee! Je weet nooit wat jouw bijdrage uiteindelijk teweeg zal brengen. Wij doen ons best, God doet de rest. Het is immers Zijn feestje.
In feite zijn wij alleen maar een instrument in Zijn handen. God wil met zijn Geest door ons heen bewegen. Hij inspireert ons met zijn liefde, Hij plant verlangens in de tuin van ons hart en wij mogen ze koesteren. Wanneer wij met elkaar bewust gaan handelen naar de verlangens van ons hart dan worden Zijn dromen realiteit. Jezus spreekt hierover in Mattheus 18:19 "Ik zeg u, dat, als twee van u op de aarde iets eenparig zullen begeren, het hun zal ten deel vallen van mijn Vader, die in de hemelen is."
Verlangens worden vaak aangewakkerd door frustratie. Ik heb me enorm gefrustreerd over de manier waarop de kerk functioneert. Het is een broedplaats geworden van verdeeldheid en afwijzing. Ik vind het geen wonder dat kerken leeglopen. Mensen hebben hier niets meer te zoeken. In veel gevallen is de Geest van God niet eens meer aanwezig. De vijand, de boze, het kwade heeft er zijn nest van gemaakt. De bruid is lichamelijk en emotioneel misbruikt. Dit zijn natuurlijk keiharde woorden, maar het geeft mij drie opties... ik geef het op en leg me er bij neer, of ik ga er flink tegen tekeer met kritiek en oordeel, of ik verander mijn houding om in bewogenheid deze bruid te omarmen en te verzorgen.
Het is mijn verlangen om de liefdesbrief van de bruidegom op een zo'n manier te vertalen, dat we weer gaan begrijpen hoe het ooit bedoeld was en dat we kunnen uitzien naar een schitterende bruiloft.






