12. Netwerk - Uw koninkrijk kome

Een paar jaar geleden heb ik "Het onze Vader" aangepast, zoals ik geloof dat Jezus het bedoeld heeft. Het is geen smeekbede van genade, maar als een krachtige proclamatie van geloof. "Onze Vader die in de Hemelen zijt, Uw naam worden geheiligd, Uw koninkrijk kome, Uw wil geschiede gelijk in de hemel alzo ook op de aarde. U geeft ons heden ons dagelijks brood en U vergeeft ons onze schulden, gelijk ook wij anderen vergeven. U leidt ons niet in verzoeking, maar U verlost ons van de boze, want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijk tot in eeuwigheid, Amen!" We mogen volledig vertrouwen, verwachten en verlangen dat deze waarheid werkelijkheid wordt. God is liefde en het zit in Zijn aard! Hij heeft als het ware niet echt een keus. Liefde is zijn identiteit.

Hoe zou het eruit zien als het koninkrijk van God volledig gestalte heeft gekregen? Kunnen we ons daar een voorstelling van maken? Ik denk dat de meeste mensen geloven dat we een verheerlijkt lichaam zullen hebben. Geen ziekte meer, geen dood, geen handicap, geen tranen en geen pijn. Check, lijkt me heerlijk, maar laten we een stapje verder gaan. Hoe zal ons leven eruit zien naast de tijden van aanbidding? Wat is überhaupt aanbidding? Een leven dat God behaagt. Onze bestemming als kinderen van God is dat we Vrede, Vrijheid, Vreugde en Vriendschap mogen ervaren. God wil niets liever dan dat we vruchtbaar zijn in overvloed en autoriteit nemen over onze omstandigheden.

Terwijl ik dit opschrijf besef ik mij dat wij hier als Nederlanders best wel veel moeite mee hebben. Zuinigheid en soberheid zit in onze aard. Gedenk te sterven. Wij vinden het makkelijker om te horen dat we moeten leiden om Jezus te kunnen volgen. Nederlanders hebben een bolwerk van armoede en plichtsbesef, waarin de wet dicteert hoe we zouden moeten leven. Rechtvaardig leven is moeilijk en zwaar. Het is een last die wij uit gehoorzaamheid dragen. Het woord van Discipel komt van discipline en het is een vrucht van de geest dus niet zeuren, je moet gewoon volharden. We hebben allemaal geleerd: "Lees je bijbel bid elke dag dat je groeien mag". Al deze dingen zijn waar, maar uit eigen kracht is het een hel op aarde in plaats van de hemel op aarde. Zo is het natuurlijk nooit bedoelt. Volgens de bijbel zijn wij de bruid van Christus. Hij staat te popelen om ons te ontmoeten.

Misschien heb je de indruk dat je niets te bieden hebt. Geen energie, geen tijd, geen geld, geen middelen om God te dienen en een zegen te zijn voor de mensen om je heen. Laat me je dan bemoedigen. Je bent met niets op deze wereld gekomen en met niets zul je weer vertrekken. We zijn hier dan ook niet gekomen om welvaart te verzamelen, maar om het uit te delen. Heb je slechts twee broden en twee vissen? Mooi, daar weet God wel raad mee! Je weet nooit wat jouw bijdrage uiteindelijk teweeg zal brengen. Wij doen ons best, God doet de rest. Het is immers Zijn feestje.

In feite zijn wij alleen maar een instrument in Zijn handen. God wil met zijn Geest door ons heen bewegen. Hij inspireert ons met zijn liefde, Hij plant verlangens in de tuin van ons hart en wij mogen ze koesteren. Wanneer wij met elkaar bewust gaan handelen naar de verlangens van ons hart dan worden Zijn dromen realiteit. Jezus spreekt hierover in Mattheus 18:19 "Ik zeg u, dat, als twee van u op de aarde iets eenparig zullen begeren, het hun zal ten deel vallen van mijn Vader, die in de hemelen is."

Verlangens worden vaak aangewakkerd door frustratie. Ik heb me enorm gefrustreerd over de manier waarop de kerk functioneert. Het is een broedplaats geworden van verdeeldheid en afwijzing. Ik vind het geen wonder dat kerken leeglopen. Mensen hebben hier niets meer te zoeken. In veel gevallen is de Geest van God niet eens meer aanwezig. De vijand, de boze, het kwade heeft er zijn nest van gemaakt. De bruid is lichamelijk en emotioneel misbruikt. Dit zijn natuurlijk keiharde woorden, maar het geeft mij drie opties... ik geef het op en leg me er bij neer, of ik ga er flink tegen tekeer met kritiek en oordeel, of ik verander mijn houding om in bewogenheid deze bruid te omarmen en te verzorgen.

Het is mijn verlangen om de liefdesbrief van de bruidegom op een zo'n manier te vertalen, dat we weer gaan begrijpen hoe het ooit bedoeld was en dat we kunnen uitzien naar een schitterende bruiloft.

11. Netwerk - Spheres of Influence

Hoewel ik in een zendingsgemeenschap ben opgegroeid heb ik nooit een hele sterke roeping ervaren voor wereldzending. In ieder geval niet op de klassieke manier. Evangeliseren is niet helemaal mijn ding. Je zou denken dat ik met mijn achtergrond als verkoper het evangelie wel zou kunnen aansmeren aan een stelletje heidenen, maar daar ben ik niet zo van. Ik wil niemand overtuigen van de waarheid, dat laat ik aan de Geest van God over. Als ik een licht mag zijn in de wereld, dan zal ik mijn eigen kleur er aan verbinden en aantrekkelijk zijn voor mensen die hier behoefte aan hebben. Daarnaast geloof ik ook niet meer dat we ieder moment kunnen worden opgenomen naar het hemels koninkrijk.

Iemand vroeg mij eens wat we zouden doen als Jezus pas over 500 jaar terug zou komen. Ik vond dat een stomme vraag, want wij leven toch in de eindtijd? Stel je eens voor dat we inderdaad nog eeuwen verantwoordelijk zijn voor deze aardbol, hoe willen we daar dan invulling aangeven? Voor mij was dit een enorme openbaring. We hebben vaak het idee dat deze rotzooi op aarde ieder moment in vlammen kan opgaan, dat er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde gaat komen, dus wat maakt het nog uit? De zelfde persoon legde mij uit dat de bijbel spreekt over een vernieuwde hemel en aarde. God wil met zijn geest door ons heen herstellen wat verloren is gegaan. Dat heeft geleid tot een radicale omkeer in mijn gedachten. Wij mogen onderdeel zijn van Gods grote reddingsplan. Twee duizend jaar geleden zijn we weer met een schone lei begonnen, nu mogen wij er met Hem een prachtig kunstwerk van maken.

In plaats van de zeven werelddelen zie ik de 7 gebieden van invloed in de maatschappij als mijn roeping. Deze bepalen in grote mate hoe de wereld geregeerd wordt op dit moment. Ze vormen de pilaren van onze samenleving. Het Gezin, de Media, Educatie, Kunst en Cultuur, Business and Science, Politics and Justice, Kerk en Religie. Het zijn de bergen waar mensen op de top invloed uitoefenen op de massa. Ik hoef je niet te waarschuwen voor de impact van de muziek industrie. Ik geloof dat wij gelijkvormig worden aan de mensen die wij verheerlijken in ons leven. Ieder kind verheerlijkt zijn vader. Je wilt het liefst hetzelfde worden als hem. Je loopt hetzelfde, je gedraagt je hetzelfde... In mijn jeugd was ik fan van Michael Jackson. Ik probeerde zijn danspasjes na te doen, ik deed de moon walk, ik greep naar mijn kruis en riep 'Auw'. Ik bewoog hetzelfde, keek hetzelfde, zong hetzelfde, ik kreeg spontaan een andere huidskleur... Ok, dat gaat misschien iets te ver, maar je begrijpt wat ik bedoel. Jezus is gekomen, zodat we hem konden verheerlijken. Als we hem werkelijk liefhebben dan doen we precies wat Hij ook deed, omdat dit een logisch gevolg is van onze passie voor Hem. Jezus kwam om het koninkrijk te vestigen van Zijn Hemelse Vader in Nederigheid, Dienstbaarheid, Bewogenheid en Saamhorigheid. Hoe dit er precies uit ziet is voor ons allemaal weer verschillend. Het zal vanuit ons binnenste een vorm gaan aannemen die bij je past. Met de gaven, persoonlijkheid, dromen en het netwerk dat Hij ons heeft gegeven.

Twee jaar geleden ben ik begonnen met een filmscript over een moderne vertaling van het bijbelverhaal over "De verloren zoon. Ik herken mijn proces van wedergeboorte in dit verhaal. Het sterven aan je ego en terug te keren naar de vader. Je zondige natuur afleggen en je ware identiteit kunnen omarmen.

Mijn verlangen is om binnen mijn sfeer van invloed geestelijke princiepen uit te leven en uit te leggen aan mensen die God zoeken en Hem willen vinden. Er zijn veel mensen die afhaken op de kerk, omdat er zoveel strijd is en weinig liefde. De geest van God is soms ver te zoeken. Juist in deze tijd van economische crisis is er veel belangstelling voor spiritualiteit. Termen zoals: mindfulness, yoga, reiki en mediatie zie ik regelmatig voorbij komen. Ik zie heel veel geestelijke wezen die op zoek zijn naar innerlijke vervulling die ze alleen bij onze hemelse Vader kunnen vinden. Ik functioneer op verschillende gebieden van de maatschappij. Wanneer ik bewust blijf handelen naar de verlangens in mijn hart, dan zullen de juiste mogelijkheden zich blijven aandienen. Ik zal de juiste mensen tegenkomen. God zal een weg voorbereiden, waarop ik kan wandelen en Hij zal mij zegenen op dit pad in alles wat ik onderneem. 

10. Identiteit - Hoe nu verder?

Vanaf het moment dat ik besefte dat mijn leven hier op aarde niet voor mijn ego bedoeld was, maar voor de Heilige Geest verloor ik alle motivatie om iets te ondernemen. Ik had geen drive, geen bewijs drang meer. Ik had nergens zin in en het interesseerde me ook helemaal niets meer. Ik kreeg een uitkering en zorgde voor de kinderen thuis. Ik hoefde niets meer te bewijzen... alles was toch goed zo? "Grace" was voor mij een lekker warm bad. Heerlijk ontspannen en genieten van de vrede van God.

Na anderhalf jaar begon het water in dit bad toch redelijk lauw te worden. Het water was ook niet zo fris meer, en op een gegeven moment merk je dat je in je eigen viezigheid ligt. Het was tijd om de dop eruit te trekken. Misschien herken je deze beeldspraak als je dezelfde ervaring hebben meegemaakt. Ik moest uit een prestatie gerichte levenspatroon stappen, waarin de bevestiging altijd van mijn omgeving moest komen. Nu was er een innerlijke zekerheid die langzaam in mij naar boven kwam, maar daar moest ik aan wennen. Het is een andere bron. Een bron van levend water dat uit je binnenste stroomt. De Geest van God bewerkt Inspiratie, Intuïtie, Invloed en Intimiteit in ons leven. Dit is compleet anders dan wat de wereld ons voorspiegelt. Ik moest eerst sterven om te kunnen leven. Ik moest opnieuw leren leven met heel mijn hart, mijn verstand, mijn ziel en mijn kracht. Vergelijk het met een ei, waarvan we de harde schil willen versieren, maar de binnenkant vergeten. De kern waar het leven in zit, daar draait het toch om? We doen zo ons best om aan de buitenkant mooi te zijn en op te vallen. Pick me! Kies Mij! Wie is de mooiste? Wie is de beste? Hoor je bij de blauwe of de rode? Ben je groot of klein, volkoren of meergranen? We vergelijken en beoordelen op basis van het uiterlijk, maar wat leeft er diep van binnen? Ik heb pas na dertig jaar mogen ontdekken wat dit allemaal betekent voor mij persoonlijk. 

Bij mijn vader herken ik een zelfde patroon. Hij heeft dagelijks moeten afrekenen met het drama van zijn ego. Worstelen met de zondige natuur. Als ik naar mijn kinderen kijk dan zie ook een terugkerend patroon. Mijn oudste zoon heeft heel veel last van trots, schaamte, schuld, hebzucht, jaloezie, spijt, bezorgdheid en een sterke drang om zich te willen bewijzen. Het is niet perse abnormaal, maar dit zijn ongetwijfeld kenmerken van de Ego. Mijn jongste zoon heeft daar nauwelijks last van. Hij kent geen angst, trekt zich weinig aan van kritiek of bevestiging. Hij gaat zijn eigen gang en is echt begaan met de mensen om zich heen. Het valt ons op dat hij vaak gezegend wordt met gunstige situaties. Het doet me denken aan het bijbelverhaal van Cain en Abel. Beiden gaven ze een offer aan God, maar de een werd aangenomen de ander werd afgewezen. Begrijp me niet verkeerd, want ik houd zielsveel van hen allebei. Maar ik geloof dat de ego van de mens het domein is van de vijand. Wanneer we dit kunnen afleggen heeft de duisternis geen grip meer op ons. Volgens het evangelie kan dit alleen door te accepteren dat Jezus Vergeving, Vertroosting, Verlossing en Verzoening heeft bewerkt voor de gehele mensheid. Wij zijn allemaal een unieke expressie van deze liefdevolle Godheid. Hij wil niets liever dan dat de hele aarde zijn heerlijkheid weerspiegeld. Wanneer wij onze koninklijke identiteit gaan ontdekken en gaan regeren als kinderen van God op aarde, dan zal de schepping ook hersteld worden zoals het oorspronkelijk bedoeld is. Ik zie dat de hemel op aarde zichtbaar wordt door ons heen. God heeft ons autoriteit gegeven om te heersen over de wereld waarin wij leven. 

Wist je trouwens dat we het beste uit de verf komen wanneer we in Nederigheid, Dienstbaarheid, Bewogenheid en Saamhorigheid omkijken naar elkaar. Jouw hart komt tot bloei wanneer jij jouw leven gaat inzetten als een instrument van liefde. Wij zijn geschapen om ons hart te volgen met ons volle verstand. Dat is onze ware bestemming. Wanneer wij bewust handelen naar de verlangens van ons hart, dan zullen ze realiteit worden. Hetzelfde geldt voor onze angsten. Dat is geen bovennatuurlijke manifestatie, maar het is ons geboorterecht! Jij bent geen zondaar in Gods ogen. Hij oordeelt niet langer over jouw overtredingen. Zijn oordeel is lang geleden genageld aan het kruis. Jij bent zijn geliefde kind! Je bent geheiligd en gerechtvaardigd. Hij wil intimiteit en gemeenschap met ons hebben door Zijn Geest. Zodat zijn heerlijkheid zichtbaar wordt door ons heen hier op aarde. Is dat niet geweldig?

9. Identiteit - Overleven of Overheersen?

Zeg mama, waar was ik toen ik nog niet geboren was. In een doosje of in een laatje? Ik kom uit het tijdperk van Elly en Rikkert liedjes. Zij hebben meer invloed op mij gehad dan alle kinderdiensten bij elkaar opgeteld. Het eerste meisje waar ik ooit verliefd op ben geweest heb ik nooit ontmoet. Ze was de stem van een heel zielig liedje. Ik weet helaas niet meer welke, maar ik vond het prachtig en het was een echte tranen trekker. Het mooie van deze kinderliedjes is dat ik op jonge leeftijd op een vriendelijke manier bewust gemaakt ben van hele belangrijke thema's. Waar kom ik vandaan? Wie ben ik? Wat is eigenlijk de bedoeling van mijn aanwezigheid hier op aarde? Want hoeps, daar was je... en wat nu?

Ik heb er niet voor gekozen om te worden geboren, waar ik werd geboren of wanneer ik werd geboren. In welk gezin, in welke cultuur of met welke persoonlijkheid en talenten, als jongen of als meisje. Als je er over nadenkt dan krijgt je de indruk dat het ons gewoon overkomt. Je wordt geworpen in een gebroken wereld en je moet je maar zien te redden! Wie ben ik? Wat wordt er van mij verwacht? Wat moet ik doen om geliefd te worden? Wat moet ik doen om geaccepteerd te worden? Kan ik het wel? Ben ik wel goed genoeg? Deze vragen hebben mij jarenlang achtervolgd tot ongeveer 5 jaar geleden.

Na een jaar bij McDonalds te werken ben ik als verkoper aan de slag gegaan. Ik heb zo'n beetje alles gedaan van deur-aan-deur met alarmsystemen tot groepspresentaties met gezondheidsproducten. Elke keer als ik mijn targets haalde werd ik bevestigd in mijn identiteit. Ik doe het goed. Ik kan het goed. Ik wordt gewaardeerd. Door mijn gedrevenheid won ik veel prijzen en was ik vaak de beste in het team. Ik was zeer gevoelig voor bevestiging, maar ook voor de kritiek als het niet goed ging. Dan faalde ik en dat was een ondraaglijk gevoel. De grootste bevestiging die ik kreeg was mijn sollicitatie gesprek bij T-Mobile waar ik als manager van een winkel in Zeist kon beginnen. Er waren namelijk 10 kandidaten en je moest HBO denk en werk niveau hebben. Ik had geen opleiding, maar werd wel gekozen als meest geschikte kandidaat. We haalden alle targets en kregen zelfs een prijs voor meest klantvriendelijke winkel van Nederland. Vanwege de fusie met Orange heb ik daar uiteindelijk maar een jaar gewerkt. Het ging heel erg goed en ik kreeg direct een baan aangeboden als manager van een uitzendbureau te Apeldoorn. Na twee maanden kreeg ik een bonus en een compliment van de regio manager. Dit zat wel snor. Toen begon de recessie. Het lukt niet... Ik verloor onze grootste klant "De Apenheul". De cijfers logen er niet om. Ik scoorde niet genoeg! Ik werd op het matje geroepen bij mijn regio manager. Tijdens dit functioneringsgesprek werd ik helemaal met de grond gelijk gemaakt. Ik functioneerde niet goed. Ik werd op een hele vervelende manier uit mijn functie gezet. Alle dingen die over mij gezegd werden leken te kloppen. Op alle gebieden schoot ik tekort. Ik had gefaald, dit was verschrikkelijk! Ik werd depressief en overspannen. Mijn wereld stortte in elkaar. Ik viel door de mand. Ik stelde niets meer voor.

Mijn zoontje van 2 trok per ongeluk een CD-rek van de muur bij mijn ouders en tijdens het opruimen zag ik een losse CD met daarop geschreven: "Grace Teaching van  Joseph Prince". Het sprak mij aan en ik nam het mee. Onderweg naar Groningen in de auto heb ik er drie uur lang naar geluisterd. Het heeft mijn wereld op z'n kop gezet. Deze boodschap was voor mij! We kunnen onze identiteit hier op aarde niet verdienen. Je bent geliefd, geheiligd en gerechtvaardigd door het volbrachte werk van Jezus Christus aan het kruis. Je kunt niets toevoegen aan dit volmaakte offer, dus accepteer deze genade, deze zaligheid. Hierin ligt jouw redding! Voor mij was dit het beste nieuws dat ik ooit had gehoord. Natuurlijk wist ik wel dat Jezus voor zonden aan het kruis was gegaan, maar nu krijg ik er ook nog iets bij! Een nieuwe identiteit. Wanneer ik sterf aan mijn "IK", dan is er geen schuld, schaamte en angst meer. Wanneer ik sterf aan mijn ego dan is er ook geen trots, hoogmoed en hebzucht meer, want ik heb niet gedaan om het te verdienen. Ik heb geen invloed op de situatie en kan dus niet roemen op mijn eigen prestaties. Heb je hem door? Wanneer we Jezus erkennen als de Zaligmaker, dan ontvangen we zijn Geest. Het is dan Christus die in mij woont. Zijn verlangens worden mijn verlangens. Zijn dromen worden mijn dromen. Zijn leven wordt mijn leven. We zijn gewoon een tempel van de Heilige Geest.

Onze ego is de grootste belemmering is in het ontdekken van wie we zijn en wat er werkelijk in ons leeft. Als geld geen rol zou spelen en zekerheid voor de toekomst... wat bezielt ons dan nog om te doen waar we mee bezig zijn? Zonder de Geest van God zien we alleen maar bedreigingen, proberen we te overleven en onze omgeving te controleren. We manipuleren met kracht, macht en pracht. We verzetten ons tegen alles wat afwijkt van onze rationele overwegingen. We vechten tegen iedereen die anders doet dan wat wij ons hebben voorgenomen. We worden geleefd door trots, arrogantie en hebzucht of juist door schuld, schaamte en angst. Alleen de volmaakte liefde van God schijnt als het licht in de duisternis van onze eenzaamheid.

8. Talent - Ik zie ik zie wat jij niet ziet!

Mijn talent is om dingen uit te zoeken en uit te leggen. Ik zie patronen die de toekomst voorspellen. Noem het inzicht, noem het profetisch, maar ik zie ik zie wat jij niet ziet!

Op school leren we onze kinderen om binnen de lijntjes te kleuren. Kijk goed naar het voorbeeld en probeer het na te doen. Brainstormen vind ik heerlijk, maar creativiteit is zeldzaam. Toch houd ik van ontdekken en onderzoeken. Daarvoor moet je juist de regels verkennen en op zoek gaan naar essentie van deze grenzen. Traditie en Religie hebben mij lang gedicteerd hoe ik zou moeten leven volgens de maatstaven van onze maatschappij. Ik ben uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat dit systemen zijn van gedragscontrole die ons weerhouden om vanuit ons hart te leven. Binnen onze cultuur wordt kennis gezien als de meest betrouwbare vorm van macht. Intelligentie bepaald in grote mate hoeveel potentieel je hebt. Emotie wordt over het algemeen gezien als een lastige factor die je niet te veel ruimte moet geven. Gevoel, intuïtie, dromen... het zijn hindernissen op je weg naar succes. Dit is natuurlijk een klassiek beeld van onze samenleving, want er is de laatste tijd veel verandert.

Iemand heeft mij wel eens verteld dat hoogst opgeleide mensen vaak werken voor de minder opgeleide managers die op hun beurt weer in dienst zijn van de laagst opgeleide bedrijfseigenaren. De meest succesvolle ondernemers zijn vaak de mensen die weten hoe ze "Out of the box" moeten denken. Dit gaat natuurlijk niet altijd op, maar er zit wel degelijk een kern van waarheid in.

We weten allemaal dat er meer is dan we kunnen waarnemen. Zelfs de wetenschap begint te beseffen dat de kleinste meetbare deeltjes slechts bestaan uit energie die je door intenties kunt beïnvloeden. Hoe kunnen we dit verklaren? Afgelopen jaren ben ik op een zoektocht geweest naar waarheid. Het heeft mij in veel verschillende richtingen geleid, maar ik ben met een lange omweg weer bij Jezus Christus uitgekomen. Hij is mijn grootste inspiratiebron als het gaat om inzicht en waarheid. Hij heeft ons geopenbaard hoe deze wereld functioneert en welke autoriteit wij hebben over de schepping op aarde.

Neem vergeving als voorbeeld. Ik heb geleerd om aan het eind van de dag te bidden en mijn bed en God te vragen of hij mij wilde vergeven voor alle verkeerde dingen die ik had gedaan. Daar is op zich niets mis mee, maar een paar jaar geleden ontdekte ik dat Jezus ons voornamelijk onderwijst in het vergeven schenken aan mensen die ons iets hebben aangedaan. Begrijp je het verschil? Natuurlijk mogen wij God om vergeving vragen, maar vergeving schenken is veel moeilijker! Toch zegt Jezus dat wij niet vergeven worden als wij anderen niet vergeven. Wow, dat had ik veel eerder moeten weten!

Mijn conclusie is dat er 4 talenten zijn die ieder mens bezit en kan ontwikkelen door geestelijke groei. Deze vier zijn Inspiratie, Intuïtie, Invloed en Intimiteit. We hebben ons verstand om inspiratie te ontvangen en nieuwe ideeën. We hebben ons lichaam om intuïtie te ontvangen en fijngevoeligheid. We hebben ons hart ontvangen om verlangen te koesteren en invloed te hebben over onze omstandigheden. We hebben een ziel ontvangen om ons te verbinden met elkaar en intimiteit te ervaren. Deze talenten kun je cultiveren door te investeren in Vrede, Vreugde, Vrijheid en Vriendschap. Jezus leerde ons hoe je dit dagelijks kunt doen. Sterven aan jezelf, je kruis opnemen en Hem volgen. Wat betekent dit nou?

Sterven aan je vlees door te sterven aan je ego! Ervaar Vrede door nederig te zijn en te vergeven in plaats van te oordelen. Ervaar Vreugde door dienstbaar te zijn en de tweede mijl te lopen voor de mensen om je heen. Ervaar Vrijheid door bewogen te zijn en de pijn van anderen te voelen en hun last te dragen. Ervaar Vriendschap door je met mensen te verbinden in eenheid en te bewonderen voor hun diversiteit. Wanneer we deze dingen dagelijks zouden toepassen, dan leven we zoals we ontworpen zijn. Meestal doen we precies het tegenovergestelde, omdat het tegen onze egoistische natuur in gaat.

Alleen dan kunnen we ontdekken wie we werkelijk zijn en wat onze ware identiteit is in Zijn ogen...

7. Talent - Zegen en Vloek

In Nederland leggen we vaak de nadruk op de dingen die we niet goed kunnen. Scoor je onvoldoende, dan moet je zorgen dat je daar veel aandacht aan besteed om ervoor te zorgen dat het voldoende wordt.

Ik ben redelijk goed in exacte vakken zoals natuurkunde en wiskunde. Voor mijn examens had ik de hoogste cijfers van de school. Talen waren echt een ramp en toch werd ik aangemoedigd om ze te kiezen vanwege het voordeel op het zendingsveld. Het eind resultaat was een overspannen leraar voor Frans en zware onvoldoende voor Duits. Toch ben ik mijn hele leven bezig met de kracht van woorden. Zegen en vloek liggen in de macht van de tong. God sprak en er gebeurde van alles!

Misschien moest ik dan toch maar theologie studeren, want het Koninkrijk van God was het enige wat mij echt kon interesseren. De Evangelische Theologische Hogeschool te Veenendaal leek mij de beste optie, maar na drie maanden werd ik helemaal gek van Hebreeuws en Grieks. Daarnaast werd mijn wereld helemaal door elkaar geschut met theorieën over de kracht van Gods Geest. Ik kon mijn oren niet geloven dat bijbelleraren beweren dat de Geest van God zich vandaag niet meer manifesteert als in de tijd van Jezus. Dat ging er bij mij niet. Ik had toch zelf wonderen en tekenen mee gemaakt! Ik ben uiteindelijk super gefrustreerd naar Amerika vertrokken. Vijf maanden lang heb ik rondgereisd en van kaft tot kaft de bijbel uit gelezen. Ik was hongerig naar waarheid en vroeg God om mij te onderwijzen.

Toen ik ik 16 was mocht ik voor het eerst spreken in een kerkdienst tijdens een Kings Kids programma. Ik had een korte broek met t-shirt aangetrokken onder mijn pak en ik wilde uitleggen dat het er bij God niet om gaat hoe je er van buiten uit ziet. Mijn preek was opgedeeld in drie punten zoals het hoort. Bij ieder onderdeel deed ik een kledingstuk uit. Volgens mij hadden deze mensen nog nooit een stripshow gezien en ik vergat uiteindelijk ook nog de clou te vertellen, maar deze 20 minuten kan ik mij heugen als de dag van gisteren. Ik sprak over een inzicht die ik had gekregen, een openbaring en hierin ligt de oorsprong van mijn geloofsovertuiging. De begrippen Geloof Hoop, Liefde kwamen voor tot leven toen ik ze vertaalde in mijn eigen woorden: Vertrouwen, Verwachten en Verlangen. Dit zijn de eigenschappen die wij als mens hebben gekregen van God om te heersen over de gehele schepping!

Op mijn 16de ontving ik ook een profetie dat ik ooit basisleider zou worden van Heidebeek. Dat ik veel potentieel had en dat mijn roeping is om de volgende generatie te leiden. Een paar jaar geleden toen de recessie begon in Nederland, kwamen deze woorden weer terug in mijn herinnering. Ik kon geen werk vinden en het idee om terug te keren naar Heidebeek begon aan mij te knagen. Als dit Gods wil was voor mijn leven dan wil ik gehoorzaam zijn. Ik ben gaan werken op de communicatie afdeling, omdat ik dacht dat daar het zenuwcentrum van de organisatie plaats vindt. Op dit manier kon ik ontdekken wat mijn plek zou zijn in deze organisatie. Des te meer ik betrokken raakte bij verschillende projecten, des te minder mijn verlangen werd om door te gaan. Op het moment dat ik de stekker uit dit hoofdstuk van mijn leven wilde trekken, kwam ik in aanraking met Destiny by Design. Eindelijk een programma waar ik helemaal warm van werd. Mensen helpen om te wandelen in hun bestemming, zoals God het bedoelt heeft. Vrij van Schuld, Schaamte en Schuwheid (angst). Vrij om bewust te handelen naar de verlangens van je hart.

Wat is mijn roeping? Wat is mijn bestemming? Vanwege een financiële tegenvaller werk ik tijdelijk bij een kruidenfabriek te Wapenveld. Ik werk als operator aan een machine in ploegendienst. Ook al lijkt het helemaal niet dat ik op dit moment gezegend wordt, Vertrouw ik God dat Hij precies weet waar Hij mee bezig is en waar ik mee bezig ben. Mijn diepste Verlangen is dat ik God mag weerspiegelen tijdens mijn leven hier op aarde. Mijn Verwachting is dat Hij alles in werking stelt om mij te vormen naar Zijn beeld in Zijn gelijkenis. Ik heb weer een stukje trots mogen afleggen en deze baan in nederigheid mogen accepteren. Het lijkt wel op monnikenwerk... simpele taken uitvoeren. Grappig genoeg ligt deze fabriek ook nog aan de Kloosterweg. Ik zal mijn best doen, God mag de rest doen!

6. Soulprint - Reactief of Creatief?

In mijn leven heb ik veel angst, schuldgevoel en schaamte ervaren. Als kind heb ik nachten wakker gelegen en gepiekerd. Ik kan me herinneren dat ik uren lag te knarsetanden in mijn bed. Ik ben heel erg lang gekweld door faalangst. Ik voelde me onzeker bij alles wat ik deed en vroeg me af of het goed genoeg was. Was ik wel geschikt en bekwaam tijdens het spelen met een vriendje, tijdens het leren op school, of tijdens het functioneren in mijn werk. Ik had een sterke behoefte aan bevestiging en vroeg me altijd af of ik voldeed aan de maatstaf van de wereld om mij heen.
Pas op latere leeftijd heb ik een ware wedergeboorte meegemaakt. Nu weet ik wat het is om vrede, vreugde, vrijheid en vriendschap te ervaren. Hierdoor heb ik ook geleerd om patronen te herkennen in het gedrag van mensen. Ik heb ontdekt dat bijna iedereen reageert vanuit een positie van controle. Over het algemeen voelen we ons allemaal in zekere mate bedreigd en om te overleven zijn we op zoek naar macht en controle. We manipuleren onze omgeving volgens vaste patronen die je kunt herkennen in bepaalde persoonlijkheden. Je kunt ze in kaart te brengen volgens het DISC profiel.

Hier volgt mijn blik op Reactief en Creatief leven, vanuit onze ego of geleid door de Geest.

D. Dominant. Deze mensen voelen zich prettig wanneer ze heersen over hun omstandigheden. Ze zijn taak gericht en gaan recht op hun doel af. Het geeft ze onrust wanneer ze niet bepalen hoe situaties verlopen. Daarom nemen ze vaak initiatief. Dit betekent absoluut niet dat ze altijd het beste idee hebben of de oplossing voor een probleem. Ze reageren vaak door een sterk gevoel van plichtsbesef. Het is een innerlijke drang om te presteren. Dienstbaarheid in leiderschap is voor deze categorie mensen een creatieve levenshouding. Het gaat immers niet om hen, maar om de mensen die ze kunnen leiden naar een gezamenlijke overwinning.

I. Intuïtief.  Deze mensen voelen zich prettig wanneer ze heersen over de mensen om zich heen. Ze weten haarfijn aan te voelen wat mensen bezielt en spelen daar direct op in. Het geeft ze onrust wanneer ze iemand niet kunnen beïnvloeden en reageren hierop door ze extra tijd en aandacht te geven. Dit kan echter doorslaan in manipulatief gedrag. Bezieling is hun sterkste eigenschap. Ze stellen zich vaak kwetsbaar en hebben een grote behoefte aan begrip. Inspireren en motiveren is voor deze categorie mensen een creatieve levenshouding. Het gaat dan niet meer om hun eigen bestwil, maar om samenwerking en het belang van de groep staat centraal.

S. Stabiel. Deze specialisten voelen zich prettig wanneer ze gereedschap en instrumenten beheersen. Ze weten de vertaalslag te maken tussen concept en tastbaar resultaat. Ze bespelen materie als de snaren van een gitaar. Ze hebben het in de vingers en zijn heel praktisch aangelegd, maar doen alles met gevoel. Dit kan leiden tot een obsessie naar emotionele bevrediging en het parasiteren op het drama van anderen. Barmhartigheid en bemoediging is voor deze categorie mensen een creatieve levenshouding. Het gaat hierbij niet om medelijden, maar het voelen van de pijn van een ander en het dragen van hun last. Ze zijn raadgevers in moeilijke situaties.

C. Contentieus. Deze mensen voelen zich prettig wanneer ze heersen over informatie en kennis. Ze verslinden boeken, onthouden details en zijn sterk analytisch omdat ze alle gegevens verzamelen en een rationele conclusie trekken. Ze hebben een sterk besef van integriteit. Dit verwachten ze ook van hun omgeving. Dit kan echter doorslaan in wettisch isme. Door over elkaar te oordelen verdwijnt onze hartelijkheid op de achtergrond. Nederigheid en vergeving is voor deze categorie mensen een creatieve levenshouding. Het gaat niet om de kennis die we hebben en de regels die we volgen, maar we kunnen elkaar onderwijzen in de richtlijnen van het leven hier op aarde.

Dit is hoe ik de wereld observeer door de bril van DISC persoonlijkheidsprofielen. Ik houd er van om patronen te ontdekken in het gedrag van mensen. Dit hooft bij een hoge I-profiel. Mijn verlangen is om mensen te inspireren en te motiveren om te wandelen in hun bestemming, zoals God het bedoeld heeft.

Ik geloof dat Jezus ons kwam leren om te leven in Vrede, Vreugde, Vrijheid en Vriendschap. Dit creëert ruimte voor Inspiratie, Intuïtie Invloed en Intimiteit. Wat een voorrecht om dit te mogen ervaren hier op aarde. Het is een geschenk uit de hemel!

5. Soulprint - Karakter of Persoonlijkheid?

Als tiener heb ik redelijk vaak op de voorgrond gestaan. Ik was absoluut geen held, maar ik hield van de aandacht en mijn persoonlijkheid is zeer uitgaand. Interactie met mensen geeft mij energie. Hoe meer mensen er om me heen zijn hoe meer ik tot leven kom. Mijn profiel volgens Meyers Briggs is ENFP en ik heb een extreem hoge I volgens DISC.

In mijn tienertijd zat ik op een zang en dansgroep genaamd King’s Kids. Ik was in het begin de enige jongen tussen de meiden. Ik vond het geweldig. Het was niet de eerste keer dat mijn zus me meenam naar dit soort groepjes. Als kind zat ik ook al als enige jongen op een kinderkoor: De Zevenzangertjes. Ik kreeg altijd genoeg aandacht van de ladies en dat maakte indruk op mijn leeftijd genoten. Er kwamen als snel andere jongens bij en dat gebeurde ook nu weer. This little light of mine, I’m gonna let it shine. Dat lied kan ik inmiddels wel dromen. Het was altijd weer super spannend als ik een solo kreeg, want zo’n goeie stem had ik helemaal niet. Daarnaast mochten we tussen de liedjes door ook een getuigenis vertellen. Je deelt dan iets uit je hart over de inhoud van de tekst. Ik weet nog goed dat ik een keer zo zenuwachtig was dat ik het letterlijk in broek deed. Ik kon wel door de grond zakken. Ik wilde het zo graag goed doen, maar faalangst zat mij flink in de weg. Als je eenmaal de indruk hebt dat je je moet bewijzen dan leef je continue in de spanning van prestatie druk. Soms is dat gevoel heel gezond wanneer het je stimuleert tot uiterste concentratie, maar als dat doorslaat kun je er niet meer van slapen en lig je te knarsen tanden in bed. Dat gevoel heb ik heel erg vaak gehad, voornamelijk op school. Ik heb namelijk een handicap; ik kan me niet lang concentreren.

Mijn cognitieve vermogen is beperkt en snel verzadigd. Wanneer ik veel informatie moet verwerken dan gaat het er langzaam in en de helft bleef maar hangen. Ik herken het bij mijn zoontje en mijn vader heeft er ook last van. Zodra we emotioneel geprikkeld zijn, lijkt het alsof je hersenpan in slow motion functioneren. Je kan amper nadenken vanwege een wazige wolk van mist. Hierover was vroeger weinig bekend, tegenwoordig noemen ze het hyper sensitief of hoog gevoelig. Nu herken ik mezelf niet helemaal in dat profiel, maar als ik terug denk aan mijn tienertijd dan werd ik wel vaak afgerekend op mijn gevoeligheid. Eerst denk je dat iedereen hetzelfde in elkaar zit, maar diep van binnen voelde ik me onbegrepen. Ik ging me vergelijken met andere mensen en natuurlijk ook met mijn ouders. Ik vond dat mijn moeder meer overzicht had dan mijn vader. Ze kon goed plannen, ze deed de financiën, ze zorgde voor het reilen en het zeilen van ons gezin, maar mijn vader had meer inzicht als het ging om mensen en geestelijke zaken. Ik heb het niet over kennis, maar mijn vader voelde me altijd haarfijn aan.

Op een dag was ik een liefdesbrief aan het schrijven naar een meisje dat in het ziekenhuis lag. Ik vond haar erg leuk en vond het verschrikkelijk vervelend voor haar dat ze daar een paar weken moest blijven. Ik zat aan tafel en was diep in gedachten over het volgende woord in mijn gedicht, toen mijn vader binnen liep. Hij vroeg me wat ik aan het doen was, maar ik schaamde me dood en wilde het liever niet vertellen. Hij pikte dit direct op en vroeg me of ik een liefdesbrief aan het schrijven was. Ik wilde weten hoe hij dat wist. Hij vertelde me dat hij een antenne heeft waarmee hij dit soort dingen kon oppikken. Ik weet niet meer precies wat hij zei, maar het was in de strekking van: “Alles wat je sterk verlangd en waar je vastberaden mee bezig bent zweeft al in de lucht. Deze dingen zijn al realiteit, ze moeten zich alleen nog manifesteren”.  Dit klonk voor mij helemaal niet vreemd, want ik had zelf ook wel eens het idee dat ik dingen kon aanvoelen. Noem het geestelijk of noem het intuïtief, maar wanneer we bewust handelen naar de verlangens van ons hart dan richten we al onze energie op een gewenste uitkomst. Het is natuurlijk niet helemaal ondenkbaar dat mensen deze energie kunnen oppikken. Volgens mij is dat een profetische gave die ik heb, maar die nog niet sterk ontwikkeld is.

Wat ik wel herken bij mijn vader is dat hij onverdeelde aandacht geeft aan de mensen die hij ontmoet. Als hij iemand kan bemoedigen dan noemt hij dat een excellent moment. Daar verlang ik ook wel eens naar. Om vol bewondering en bewogenheid te kijken en te luisteren naar de mensen die ik tegenkom. Meestal ben ik zo vol van de dingen die mij bezighouden dat ik geen oog meer heb voor mijn omgeving. Ik denk vaak hardop en als ik iemand spreek dan gaat het al vaak over mijzelf of over mijn mijn ideeën. Omdat het meestal wel recht uit mijn hart komt, kan ik zeer gepassioneerd zijn of enthousiast. Ze zeggen vaak dat ik een echte verkoper ben, maar ik wil alleen maar mensen inspireren. Ik ben een visionair en houd van 'out of the box' denken. Het creatieve proces begint buiten de kaders van de bestaande orde. Brainstormen vind ik heerlijk. Als ik eenmaal op gang ben, dan stroomt er een rivier van inspiratie door mijn hoofd. Het is alleen zo ontzettend lastig om deze concepten allemaal concreet te maken en te vertalen naar de realiteit.

Ik moet denken aan een ervaring tijdens mijn jaren bij King’s Kids dat ik een dramastuk mocht bedenken. Engelen tegen demonen, het Goede tegen het kwade, een grote strijd met natuurlijk die geweldige overwinning. Ik had grootse plannen en in mijn beleving was het helemaal helder. Na een half jaar ploeteren was het voor iedereen een grote frustratie geworden en we hebben het stuk uiteindelijk nooit opgevoerd. Het was echt een groot drama! Ik voelde me daar zo stom, dom en schuldig over en ik schaamde diep tegenover de tieners die ik moest begeleide, dat ik sinds dien nooit meer iets met toneel heb gedaan.

Teleurstelling, frustratie, schuldgevoel, schaamte en angst. Ze bedekken onze ware aard en vormen een muur om ons hart. We proberen ons te beschermen tegen die ondraaglijke pijn die we ooit hebben ervaren. Je hebt een contract met jezelf gesloten en besloten om nooit weer in dezelfde situatie te komen. En toch diep van binnen kriebelt het wel eens. 

Weest dapper en durf te dromen! Wie weet wat de toekomst nog in petto heeft… wanneer we bewust gaan handelen naar de verlangens van ons hart.

4. Ervaringen - Ze geven richting aan je leven

Er zijn een aantal gebeurtenissen die mijn leven een specifieke wending hebben gegeven.  Ik was 10 jaar toen we met het hele gezin naar Heerde verhuisden om op Heidebeek als zendelingen te gaan werken. God had ons heel duidelijk geroepen door verschillende bevestigingen, waarvan eentje heel veel indruk op mij heeft gemaakt. Je kent het wel…

Je krijgt een sterke indruk dat God iets op je hart legt, maar om het zeker te weten vraag je om een bevestiging. Een specifieke tekst, een speciale ontmoeting, een teken uit de hemel, iets waar jezelf geen invloed op kunt uitoefenen. Mijn ouders hadden er een aantal bij God neergelegd, maar ik had met mijn twee zusjes ook iets op het verlanglijstje gezet. Er was namelijk een Beo ontsnapt uit een kooi van iemand uit ons het dorp.  En pratende vogel is best kostbaar en iedereen had het erover. Ik geloof dat ons dorp 500 gezinnen telde, en alles was bij elkaar in de buurt, maar onze vraag aan God was dat deze bijzondere vogel bij ons in de tuin gevangen mocht worden. Wij hadden een vogel foyere met zebravinkjes en een aantal parkieten, dus het was geen onmogelijke opdracht voor God. Als Hij dit voor elkaar kon krijgen, dan ging ik graag mee op het avontuur waar Hij ons toe riep.

In mijn beleving heb ik uren lang uit het raam van mijn slaapkamer naar buiten gekeken om te zien of die vogel al in de buurt was. Soms vloog hij namelijk voorbij of zat ie  in een hoge boom waar ik hem goed kon zien. Na een aantal dagen werd het zondag en gingen wij naar de kerk. Een beetje met tegenzin want ik was de vogel nog niet vergeten. Als ik me niet vergis hadden we zelfs nog brood in de sluis van de foyere neer gelegd voor het geval dat… Toen wij thuis kwamen was er veel sensatie bij ons in de straat, want de Beo was eindelijk gevangen en je raad het nooit. De vogel was in onze tuin beland met behulp van de sluis in onze foyere. Ik kon het haast niet geloven, maar het was echt waar! God had overduidelijk laten zien dat Hij in staat was om de vogels te sturen waar Hij dat wilde. Dan was Hij ook in staat om ons gezin te sturen waar Hij ook maar wilde. Niet lang daarna zijn we fanatiek begonnen met engelse les, het avontuur kon beginnen.

De eerste drie maanden verbleven we op Heidebeek in Heerde. Mijn ouders deden een bijbelschool ter voorbereiding op het zendingswerk en wij gingen gewoon naar school.  Daarna gingen we voor drie maanden op onze eerste zendingsreis. Het team bestond uit een aantal Amerikanen, de teamleider kwam uit Schotland. We gingen naar Kenya. Wij waren nog nooit in het buitenland geweest en mijn enige referentiekader van Afrika was het televisie programma Dactari. Een spannende serie over een dierenarts tussen de wilde dieren. Daar gingen wij naar toe! We kregen huiswerk mee voor de 6 weken van  school die we zouden missen. De rest van de periode viel in de grote vakantie.  Ik kan je onmogelijk beschrijven hoe deze ervaring is geweest voor een tien jarige jongen, maar dit was het begin van een nieuw leven. Spannend, indrukwekkend en verschrikkelijk leuk!

Ten eerste was het ontzettend warm. De zon was zo vel dat we tijdens ons huiswerk met een vergrootglas de vliegen uit de lucht konden branden.  Na twee weken Nairobi, vertrokken we met de trein naar Mombasa dwars door het safari gebied. Olifanten, giraffen, apen, antilopen… alles kwam voorbij. Ik hing uren lang met mijn hoofd uit het raam. Het was schitterend! Vanuit Mombasa trokken we de wildernis in. De bewoners hier hadden nog nooit blanke mensen met blonde haren gezien, laat staan aangeraakt. Ik was bijzonder populair en daar kon ik wel aan wennen.

Natuurlijk waren we hier om mensen over God te vertellen. We hadden voedsel pakketten meegenomen en tijdens een lange evangelisatie dienst kregen ze allemaal een doos met eten. Er waren heel veel bekeerlingen tijdens deze evenementen. We waren goed bezig! God zou wel heel erg blij met ons zijn. Dit was echt een win – win situatie.

Op een avond toen we met ons gezin aan het bidden waren, gebeurde er iets vreemds. Ik werd heel erg verdrietig, maar anders dan wat ik ooit ervaren had. Ik moest huilen, maar het ging niet om mezelf. Diep in mijn hart werd ik aangeraakt door al die mensen die we waren tegen gekomen in de bush bush. Kinderen zonder schoenen, zonder eten, zonder vader en moeder… het contrast was zo groot met mijn eigen leven dat ik nauwelijks kon beseffen wat voor een leven zij hadden, maar ik werd overspoeld met een onbekende emotie. Terwijl ik daar zo in tranen op het bed van mijn ouders lag vroeg mijn vader mij wat er aan de hand was, maar ik wist het zelf ook niet. Hij kwam tot de conclusie dat het Jezus was die op de deur van hart klopte. Hij vroeg mij of ik hem binnen wilde laten. Natuurlijk wilde ik dat en zo begon mijn persoonlijke relatie met Jezus (of was het misschien God zelf?)

Niet lang geleden ben ik tot de conclusie gekomen dat ik daar in Kenya voor het eerst bewogenheid heb ervaren. Deze vorm van volmaakte liefde komt regelrecht uit het hart van God. Het is Zijn geest die in ons beweegt en ons in staat stelt om de pijn van een ander te voelen en de last van een ander te dragen. Hij spoort ons aan om te handelen in liefde! Ik beschouw dit soort momenten van bewogenheid heilig, alsof God zelf woning neemt in ons hart en intiem met ons verbonden is door Zijn Geest.

Hemelse Vader, vul mij met uw liefde voor de mensen om mij heen. Dat is mijn hartsverlangen!

3. Ervaringen - Vergeten of vergeven?

Twee andere ervaringen die mijn leven hebben getekend hebben te maken met mijn vader. Er was een cross wedstrijd bij ons in het dorp en ik mocht meedoen. Mijn fiets was speciaal aangepast voor deze gelegenheid. Mijn vader had een grote mensen stuur op mijn kleine jongens fiets gezet (ik was 8 jaar). Ik kon niet wachten tot de wedstrijd begon en tijdens het eten was de spanning te snijden. Mijn jongste zus kon geen hap meer naar binnen krijgen en voor straf mocht ze niet mee naar buiten om te komen kijken. Het hele dorp was verzameld rond het grasveld waar tijdelijk een vette crossbaan was gemaakt met hobbels erin en afgezet met dat rood-witte lint. Ik kan me het moment voor de startstreep nog heel goed herinneren. Naast mij stond Chris, een gemeen klasgenootje. We keken elkaar aan, ik keek naar zijn fiets. Het was een echte BMX en ik had geen schijn van kans. Riders… Ready… … … Go! en het pistoolshot!

We vlogen vooruit, we moesten twee rondjes, maar na de eerste honderd meter zag ik al dat het niets ging worden. Ik kreeg tranen in mijn ogen en het gevoel van teleurstelling overspoelde mij. Mijn benen werden zwaar en er zat geen pit meer in. Toen hoorde in mijn vader roepen en door de tranen heen zag ik hem over het lint heen springen waar het publiek achter moest blijven staan. Hij schreeuwde uit volle borst… KOM OP JONGEN! JE KUNT HET! Door mijn dikke tranen kon ik amper de route nog zien en ik probeerde wel zo goed mogelijk mijn best te doen, maar ik kon het gewoon niet. KOM OP STEPHAN! GA ZO DOOR!!!  Het gaf me extra moed om door te gaan en niet op te geven.  Uiteindelijk kwam ik over de finish en ontdekte tot mijn verbazing dat Chris met zijn BMX fiets nog niet binnen was gekomen. De rest had ik ook allemaal in gehaald. Ik was de kampioen! Ik kon het haast niet geloven. Terwijl ik de tranen uit mijn ogen wreef nam ik de prijs in ontvangst. Ik weet het nog precies: Een kleurboek met viltstiften! Mijn vader was super trots. Ik had gemengde gevoelens, maar deze overwinning konden ze me niet meer afnemen. Of toch wel…

De volgende dag kwam ik Chris tegen achter het schoolplein. Hij was mij achtervolgd op zijn BMX. Hij riep wat en haalde mij in, gooide zijn crossfiets op de grond en begon aan mijn fiets te trekken. Ik ben niet zo’n held als het gaat om knokpartij, maar  en hij trok zo hard aan mijn haar dat ie een blonde pluk uit mijn hoofd had getrokken. Ik weet eerlijk gezegd niet of ik moest huilen van de pijn, maar hij ging er snel vandoor… Op mijn fiets! Zijn BMX lag bij mij op de grond. Mijn fiets met het grote mensen stuur die mijn vader erop had gezet. Ik was zo intens verdrietig dat ik de weg naar huis nauwelijks kon terug vinden. Toen mijn vader eindelijk thuis kwam zijn we samen naar het huis van Chris gelopen. We hebben het hele verhaal verteld aan zijn vader die dat jaar prins carnaval was geworden en gezegd dat ik mijn eigen fiets weer terug wilde. Ik kreeg niet de indruk dat Chris op zijn kop heeft gekregen van zijn ouders, maar ik had mijn fiets weer terug!

Een laatste ervaring  gaat ook over mijn vader. Dit keer een minder mooi verhaal, maar net zo indrukwekkend voor een jongen die zijn weg in het leven zoekt. Ik was 11 jaar en inmiddels woonde we in Heerde en zaten we op een andere school. Ik had ruzie met een vriendje van mij flink getackeld had op het schoolplein tijdens een voetbalwedstrijd. Op de tegels had ik mijn knie flink bezeerd en ik werd boos om deze lompe actie van Bram. Ik rende achter hem aan een schopte hem flink onderuit. Dat deed pijn! Toen de pauze voorbij was Bram nergens meer te bekennen. Hij was spoorloos en onze ouders werden gebeld om mee te helpen zoeken. Niemand wist precies wat er gebeurt was, maar er werd wel gezegd dat ik er iets mee te maken had. Toen ik thuis kwam nam mijn vader mij mee naar de schuur. Ik zag een blik in zijn ogen die ik niet eerder had gezien. Hij ademde ook zwaarder dan normaal. Hij nam me mee en begon als een woeste man op mij in te beuken. Ik kon er toch ook niets aan doen? Toen pakte hij zijn riem… Ik huilde en huilde en plaste van angst in mijn broek. Ik kon geen zinnig woord meer uitbrengen, want het leek wel of er een mist in mijn hoofd alle gedachten bedekte. De tijd stond even stil… Mijn vader de held had mij verraden! De riem is nooit gebruikt, want op dat moment besefte mijn vader ook wel dit niet de bedoeling was. Hij nam me terug naar de bewoonde wereld en Bram werd al gauw daarna gevonden. Hij had zich verstopt in een leeg lokaal van school onder het bureau van de meester.

Het heeft lang geduurd dat de relatie met mijn vader weer volledig hersteld was. We hebben het er later nog wel eens gehad en hij heeft natuurlijk vergeving gevraagd, maar hoe graag je het ook wilt, soms moet je iemand meer dan 1 keer vergeven voor dezelfde situatie. Het is een proces waar ik inmiddels al lang door heen ben. Ik houd enorm veel van mijn vader en hij is nog steeds mijn grote held. We spreken elkaar bijna dagelijks. Hij heeft mij ook uitgelegd dat deze gebeurtenis iets bij hem had los gemaakt van vroeger. Iets wat hij nog niet had verwerkt en waar nog geen herstel was gekomen.

Ik wil je aanmoedigen om terug te denken aan jouw kindertijd en jouw relatie met jouw vader. Bewonder hem voor de man die hij voor je was/is. Wees dankbaar voor de liefde die hij je heeft gegeven en vergeef hem voor de pijn die hij jou heeft aangedaan. Jezus leert ons dat wanneer we elkaar vergeven, wij ook vergeving zullen ontvangen van onze hemelse Vader. Met de maat waarmee je meet, zal je zelf ook gemeten worden. (Zie: Mattheus 5)

4. Vervolg: http://zacheusproject.blogspot.com/2014/04/er-zijn-een-aantal-gebeurtenissen-die.html

2. Dromen - Volg je hart en durf te dromen

Nog een voorbeeld van dromen is mijn verlangen om mee te werken aan een bioscoopfilm. Toen ik echt serieus ging nadenken wat ik super leuk zou vinden, moest ik direct denken aan film. Net als veel anderen vind ik verhalen geweldig, omdat ze vaak een diepere betekenis bevatten. Jezus is mijn grote held en Hij vertelde veel verhalen om de betekenis van iets uit te leggen. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en verschillende mailtjes verstuurd aan diverse filmproductiehuizen. Ik kreeg maar een enkele reactie, waarvan de strekking eenduidig; “Je hebt geen ervaring, Je doet geen opleiding, we kunnen helaas niets voor je betekenen.” Ik had mezelf een deadline gegeven tot 1 april, omdat ik anders gewoon weer een baan moest gaan zoeken om financiële redenen. Je gelooft het niet, maar op 31 maart om 22:41 kreeg ik een mailtje binnen van Bijker producties of ik nog interesse had om mee te werken aan een bioscoopfilm als figuratie coördinator. Vanwege mijn achtergrond in de uitzendbranche, zagen zij dit wel als een geschikte stageplek. Vijf maanden lang mocht ik achter de schermen meelopen en meewerken aan de film die de publieksprijs heeft gewonnen tijdens de Gouden Kalf uitreiking van 2012. Voor deze film: “Achtste Groepers Huilen Niet” heb ik ruim duizend figuranten mogen begeleiden voor, tijdens en na de opnames. Mijn naam staat ook nog eens op de aftiteling van de film.

Dit was echt een droom die werkelijkheid is geworden. Het leuke is dat God tijdens het hele proces betrokken was. Op sommige dagen kon ik gewoon niet geloven wat mij was overkomen. Ik stond tijdens de opnames naast de regisseur terwijl hij 5 acteurs op de set instructies gaf had ik 30 figuranten die allemaal mijn aanwijzingen moesten volgen. Ik wist dat God met mij was en ook enthousiast was.

Waarom deel ik dit met jullie? Wat wil ik hier eigenlijk mee zeggen? Kan iedereen gewoon zijn verlanglijstje bij God inleveren net als bij Sinterklaas of de Kerstman? Ik geloof dat wanneer wij wandelen in onze bestemming, dan inspireert God ons met zijn Geest, Hij hersteld onze intuïtie en geeft ons invloed. Wanneer wij in Hem blijven zoals Johannes 14 ons leert, dan zal hij ons geven wat we Hem vragen. In Psalm 37 vertelt David  ons: Verlustig jezelf in de Heer, en Hij zal je geven de verlangens van jouw hart. Er is dus een duidelijke voorwaarde om Zijn zegen te kunnen ontvangen, maar wanneer je wedergeboren bent en je ware identiteit in Christus hebt gevonden, dan zal alles wat je onderneemt gelukken. Dit is een levensstijl waar ik dagelijks in wil blijven wandelen.

Natuurlijk heb ik nog veel meer verlangens bij de Heer gebracht en ik vertrouw erop dat Hij weet wat goed voor mij is. Wanneer de juiste tijd is en hoe deze verlangens het beste ingevuld kunnen worden. Dat betekend niet dat ik ze opgeef, maar wel dat ik ze heb los gelaten. Mijn verwachting is dat ik me kan voorbereiden op de dag dat het zal realiteit worden. Ik doe mijn best, Hij doet de rest. Mijn uitdaging is om geduldig te blijven. Om pro actief te zijn op de momenten waarvan ik ervaar dat het uitmaakt. Dit is Co creatie met God. Het is een intuïtief proces waar ik nog veel kan leren. Gevoelig zijn voor de innerlijke stem van God.

3. Ervaringen - Vergeten of vergeven?

: http://zacheusproject.blogspot.com/2014/04/ervaringen-vergeten-of-vergeven.htm

1. Dromen - Iedereen wordt ermee geboren

Vijf jaar geleden ben ik opnieuw gaan ontdekken wat het betekent om te dromen. Om eerlijk te zijn was er in mijn gedachten geen ruimte meer voor mijn diepste verlangens. Omdat ik als kind snel afgeleid was en weinig concentratie had in de klas, leerde ik niet makkelijk. Dit heeft me tot mijn mid-life-crises achtervolgd. Laat me uitleggen wat ik bedoel.

Ik was best populair en had veel vriendjes, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat ik op mijn tenen moest lopen om de rest bij te houden. Ik voelde me niet dom, maar ik merkte dat ik slecht was in dingen onthouden. Als we een toets hadden dan kwam ik daar pas achter op het moment dat ik naar bed ging de avond ervoor. Dan kon ik nog net op tijd mijn topografie er in stampen. Ik kon zo opgaan in het moment dat ik de tijd ook meestal vergat en altijd te laat kwam voor het eten. Ik kreeg toen ik 8 was een horloge zodat ik de tijd in de gaten kon houden. Ik kan me nog herinneren dat ik het horloge door de brievenbus naar binnen liet vallen, omdat ik weer te laat was en zo kon liegen over het feit dat ik het echt niet wist. Ik schaamde me enorm dat het mij niet lukte om simpele afspraken na te komen. Zelfs de mattenklopper was niet in staat om mij hierin te corrigeren. Ik werd soms intens verdrietig omdat ik me niet begrepen voelde. Ik was ook enorm teleurgesteld in mezelf.

Natuurlijk wilde ik graag laten zien dat ik wel in staat was om goed te leren. Gelukkig was ik goed in rekenen dus daarmee kreeg ik in ieder geval voldoende bevestiging dat mijn hersenen in orde waren. Vanaf mijn kindertijd tot aan mijn dertigste heb ik een  hele sterke behoefte gehad aan bevestiging. Doe ik het wel goed genoeg? Voldoe ik aan de maatstaf of val ik door de mand? Ieder complimentje gaf mij energie en iedere vorm van kritiek ervoer ik als persoonlijke afwijzing. Vijf jaar geleden ben ik pas gaan ontdekken wat het betekend om innerlijke rust te ervaren. Vanwege een extreem vervelende situatie in mijn carrière ben ik crisis beland. In deze periode heb een manier gevonden om echte vrede, vreugde en vrijheid te ervaren. Ik noem het mijn wedergeboorte zoals Jezus dat werkelijk bedoeld.

Vanuit deze nieuwe levenswijze heb ik mogen ontdekken dat er verlangens opbloeien in de tuin van ons hart. Deze verlangens kun je voeden door de bewuste keuzes die je maakt in het leven. Toen ik 3 jaar geleden op zoek ging naar mijn dromen, mijn verlangens waren ze nergens te bekennen. In mijn jeugd heb ik geleerd om God te zoeken, om zijn wil te ontdekken. In gebed vroeg ik God wat Hij van mij verlangde… Wat leeft er in Uw hart voor mij? Wat wilt u dat ik doe? toen werd het stil…  Het was alsof God mij ruimte gaf om te ontdekken wat er in mij leeft, wat ik verlang en wat ik wil. Ik raakte een beetje in de war, het ging er bij mij niet in. Ik moest toch sterven aan mijn eigen verlangens? Mijn hart is toch arglistig? Na een periode van twijfel krijg ik het idee om mijn verlangens en mijn dromen op te schrijven. Dat was best moeilijk want ik was dit helemaal niet gewend. Een aantal dingen op mijn lijstje waren: wild water kanoën op een woeste rivier, meewerken aan een bioscoopfilm en mensen motiveren / inspireren in geestelijke groei en persoonlijke ontwikkeling. Ik had een aantal dingen opgeschreven die ik me nu niet meer kan herinneren, want het lijstje heb ik weer terug aan God gegeven. Ik wilde Hem mijn verlangens toevertrouwen. Ik besef me dat wanneer wij dingen kunnen loslaten, dat God het kan oppakken en er iets mee doet. Wij wonen dicht langs de IJssel. Ik heb mijn lijstje symbolisch verscheurd en in de rivier gegooid. "I will go with the flow." Mijn Vader in de Hemel mag doen en laten wat Hij het beste vindt.



Een paar maanden later ontmoette ik een vriendin uit Arnhem. Zij vertelde me over een kano tocht die ze ging maken van 100 km en overnachten in de buitenlucht. Ik werd enthousiast en zij nodigde me uit om mee te gaan. Een maand later lag ik onder een brug in Deventer halverwege Velp en Hattem na een hele zware vaart door weer en wind. We kwamen zelfs nog langs de plek waar ik mijn briefje in het water had gegooid. Ik had de tijd van mijn leven. De zon scheen op dag twee en ik wist dat God glimlachte over mij.

Neem eens de tijd om jouw dromen op te schrijven. Laat ze los en vertrouw ze toe aan onze hemelse Vader. Hij heeft het beste met jou voor en Hij weet waar, wanneer en hoe deze dingen volledig tot hun recht komen in jouw leven.

2. Vervolg: http://zacheusproject.blogspot.com/2014/04/durf-te-dromen.html