5. Soulprint - Karakter of Persoonlijkheid?

Als tiener heb ik redelijk vaak op de voorgrond gestaan. Ik was absoluut geen held, maar ik hield van de aandacht en mijn persoonlijkheid is zeer uitgaand. Interactie met mensen geeft mij energie. Hoe meer mensen er om me heen zijn hoe meer ik tot leven kom. Mijn profiel volgens Meyers Briggs is ENFP en ik heb een extreem hoge I volgens DISC.

In mijn tienertijd zat ik op een zang en dansgroep genaamd King’s Kids. Ik was in het begin de enige jongen tussen de meiden. Ik vond het geweldig. Het was niet de eerste keer dat mijn zus me meenam naar dit soort groepjes. Als kind zat ik ook al als enige jongen op een kinderkoor: De Zevenzangertjes. Ik kreeg altijd genoeg aandacht van de ladies en dat maakte indruk op mijn leeftijd genoten. Er kwamen als snel andere jongens bij en dat gebeurde ook nu weer. This little light of mine, I’m gonna let it shine. Dat lied kan ik inmiddels wel dromen. Het was altijd weer super spannend als ik een solo kreeg, want zo’n goeie stem had ik helemaal niet. Daarnaast mochten we tussen de liedjes door ook een getuigenis vertellen. Je deelt dan iets uit je hart over de inhoud van de tekst. Ik weet nog goed dat ik een keer zo zenuwachtig was dat ik het letterlijk in broek deed. Ik kon wel door de grond zakken. Ik wilde het zo graag goed doen, maar faalangst zat mij flink in de weg. Als je eenmaal de indruk hebt dat je je moet bewijzen dan leef je continue in de spanning van prestatie druk. Soms is dat gevoel heel gezond wanneer het je stimuleert tot uiterste concentratie, maar als dat doorslaat kun je er niet meer van slapen en lig je te knarsen tanden in bed. Dat gevoel heb ik heel erg vaak gehad, voornamelijk op school. Ik heb namelijk een handicap; ik kan me niet lang concentreren.

Mijn cognitieve vermogen is beperkt en snel verzadigd. Wanneer ik veel informatie moet verwerken dan gaat het er langzaam in en de helft bleef maar hangen. Ik herken het bij mijn zoontje en mijn vader heeft er ook last van. Zodra we emotioneel geprikkeld zijn, lijkt het alsof je hersenpan in slow motion functioneren. Je kan amper nadenken vanwege een wazige wolk van mist. Hierover was vroeger weinig bekend, tegenwoordig noemen ze het hyper sensitief of hoog gevoelig. Nu herken ik mezelf niet helemaal in dat profiel, maar als ik terug denk aan mijn tienertijd dan werd ik wel vaak afgerekend op mijn gevoeligheid. Eerst denk je dat iedereen hetzelfde in elkaar zit, maar diep van binnen voelde ik me onbegrepen. Ik ging me vergelijken met andere mensen en natuurlijk ook met mijn ouders. Ik vond dat mijn moeder meer overzicht had dan mijn vader. Ze kon goed plannen, ze deed de financiën, ze zorgde voor het reilen en het zeilen van ons gezin, maar mijn vader had meer inzicht als het ging om mensen en geestelijke zaken. Ik heb het niet over kennis, maar mijn vader voelde me altijd haarfijn aan.

Op een dag was ik een liefdesbrief aan het schrijven naar een meisje dat in het ziekenhuis lag. Ik vond haar erg leuk en vond het verschrikkelijk vervelend voor haar dat ze daar een paar weken moest blijven. Ik zat aan tafel en was diep in gedachten over het volgende woord in mijn gedicht, toen mijn vader binnen liep. Hij vroeg me wat ik aan het doen was, maar ik schaamde me dood en wilde het liever niet vertellen. Hij pikte dit direct op en vroeg me of ik een liefdesbrief aan het schrijven was. Ik wilde weten hoe hij dat wist. Hij vertelde me dat hij een antenne heeft waarmee hij dit soort dingen kon oppikken. Ik weet niet meer precies wat hij zei, maar het was in de strekking van: “Alles wat je sterk verlangd en waar je vastberaden mee bezig bent zweeft al in de lucht. Deze dingen zijn al realiteit, ze moeten zich alleen nog manifesteren”.  Dit klonk voor mij helemaal niet vreemd, want ik had zelf ook wel eens het idee dat ik dingen kon aanvoelen. Noem het geestelijk of noem het intuïtief, maar wanneer we bewust handelen naar de verlangens van ons hart dan richten we al onze energie op een gewenste uitkomst. Het is natuurlijk niet helemaal ondenkbaar dat mensen deze energie kunnen oppikken. Volgens mij is dat een profetische gave die ik heb, maar die nog niet sterk ontwikkeld is.

Wat ik wel herken bij mijn vader is dat hij onverdeelde aandacht geeft aan de mensen die hij ontmoet. Als hij iemand kan bemoedigen dan noemt hij dat een excellent moment. Daar verlang ik ook wel eens naar. Om vol bewondering en bewogenheid te kijken en te luisteren naar de mensen die ik tegenkom. Meestal ben ik zo vol van de dingen die mij bezighouden dat ik geen oog meer heb voor mijn omgeving. Ik denk vaak hardop en als ik iemand spreek dan gaat het al vaak over mijzelf of over mijn mijn ideeën. Omdat het meestal wel recht uit mijn hart komt, kan ik zeer gepassioneerd zijn of enthousiast. Ze zeggen vaak dat ik een echte verkoper ben, maar ik wil alleen maar mensen inspireren. Ik ben een visionair en houd van 'out of the box' denken. Het creatieve proces begint buiten de kaders van de bestaande orde. Brainstormen vind ik heerlijk. Als ik eenmaal op gang ben, dan stroomt er een rivier van inspiratie door mijn hoofd. Het is alleen zo ontzettend lastig om deze concepten allemaal concreet te maken en te vertalen naar de realiteit.

Ik moet denken aan een ervaring tijdens mijn jaren bij King’s Kids dat ik een dramastuk mocht bedenken. Engelen tegen demonen, het Goede tegen het kwade, een grote strijd met natuurlijk die geweldige overwinning. Ik had grootse plannen en in mijn beleving was het helemaal helder. Na een half jaar ploeteren was het voor iedereen een grote frustratie geworden en we hebben het stuk uiteindelijk nooit opgevoerd. Het was echt een groot drama! Ik voelde me daar zo stom, dom en schuldig over en ik schaamde diep tegenover de tieners die ik moest begeleide, dat ik sinds dien nooit meer iets met toneel heb gedaan.

Teleurstelling, frustratie, schuldgevoel, schaamte en angst. Ze bedekken onze ware aard en vormen een muur om ons hart. We proberen ons te beschermen tegen die ondraaglijke pijn die we ooit hebben ervaren. Je hebt een contract met jezelf gesloten en besloten om nooit weer in dezelfde situatie te komen. En toch diep van binnen kriebelt het wel eens. 

Weest dapper en durf te dromen! Wie weet wat de toekomst nog in petto heeft… wanneer we bewust gaan handelen naar de verlangens van ons hart.